znak towarowy
Michał Janicki 14 MIN Tag: OBSŁUGA PRAWNA FIRM
Blog

Rejestracja znaku towarowego – jak zabezpieczyć nazwę i logo firmy?

Sam wpis nazwy spółki do KRS lub nazwy działalności do CEIDG nie zapewnia takiej ochrony jak rejestracja znaku towarowego. Nazwa może być chroniona także bez rejestracji, ale zakres tej ochrony zależy od okoliczności. Rejestracja znaku daje wyłączne prawo do używania go na określonym terytorium oraz dla wskazanych towarów i usług. Sprawdź, jak przebiega rejestracja znaku, ile wynoszą podstawowe opłaty urzędowe i na co zwrócić uwagę przed zgłoszeniem.

Rejestracja znaku towarowego – co warto wiedzieć?

  • KRS i CEIDG identyfikują przedsiębiorcę, ale nie zastępują rejestracji znaku towarowego.
  • Prawo ochronne na znak krajowy oraz prawo z rejestracji znaku Unii Europejskiej trwają 10 lat od daty zgłoszenia i mogą być przedłużane na kolejne dziesięcioletnie okresy.
  • Urząd Patentowy RP bada z urzędu przeszkody bezwzględne rejestracji znaku. Kolizje z wcześniejszymi prawami są rozpatrywane przede wszystkim wtedy, gdy uprawniony wniesie sprzeciw.
  • Elektroniczne zgłoszenie krajowe w jednej klasie kosztuje 400 zł. Po decyzji o udzieleniu prawa dochodzą opłata za ochronę i opłata za publikację.
  • Oznaczenie składające się wyłącznie z elementów opisowych co do zasady nie uzyska ochrony, chyba że przed zgłoszeniem nabyło zdolność odróżniającą wskutek używania.

Czym jest znak towarowy i co można zarejestrować?

Znakiem towarowym może być każde oznaczenie umożliwiające odróżnienie towarów jednego przedsiębiorstwa od towarów innego przedsiębiorstwa oraz możliwe do przedstawienia w rejestrze znaków towarowych w sposób pozwalający na ustalenie jednoznacznego i dokładnego przedmiotu udzielonej ochrony (zgodnie z art. 120 ust. 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. – Prawo własności przemysłowej – t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 1170). Zgłoszenie może dotyczyć między innymi:

  • nazwy, 
  • logo, 
  • połączenia nazwy i grafiki, 
  • formy przestrzennej,
  • lub dźwięku.

Prawa ochronnego nie udziela się między innymi oznaczeniu pozbawionemu zdolności odróżniającej, wyłącznie opisującemu rodzaj, jakość, przeznaczenie lub inne cechy towarów albo usług, zwyczajowemu w języku potocznym lub mogącemu wprowadzać odbiorców w błąd. Ocenę zawsze prowadzi się w odniesieniu do konkretnych towarów i usług. Określenie opisowe dla jednej kategorii może być odróżniające dla innej.

Wyjątek dotyczy oznaczenia, które przed datą zgłoszenia, w następstwie używania, nabrało charakteru odróżniającego w zwykłych warunkach obrotu (art. 130 p.w.p.). Wymaga to odpowiednich dowodów dotyczących między innymi skali używania i rozpoznawalności oznaczenia.

Czy wpis do KRS lub CEIDG chroni nazwę firmy tak jak znak towarowy?

Przedsiębiorca działa pod firmą, którą ujawnia się we właściwym rejestrze. Firma powinna dostatecznie odróżniać się od firm innych przedsiębiorców działających na tym samym rynku i nie może wprowadzać w błąd (art. 43²-43³ Kodeksu cywilnego).

Kontrola rejestrowa nie jest pełnym badaniem dostępności znaku. Ani wpis do KRS, ani wpis do CEIDG nie potwierdza, że nazwa nie koliduje z wcześniejszym prawem, i nie stanowi automatycznej obrony przed roszczeniami.

Nazwa firmy może jednak podlegać ochronie także wtedy, gdy nie została zarejestrowana jako znak towarowy. Prawo do firmy chroni art. 43¹⁰ k.c., a mylące oznaczenie przedsiębiorstwa, towarów lub usług może stanowić czyn nieuczciwej konkurencji. Zakres takiej ochrony zależy od okoliczności, a w razie sporu konieczne może być wykazanie między innymi, kto wcześniej używał danego oznaczenia, na jakim obszarze było ono używane oraz czy istnieje ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd.

Art. 160 p.w.p. pozwala ponadto kontynuować używanie oznaczenia osobie, która przed jego rejestracją na rzecz innego podmiotu używała go w dobrej wierze w lokalnej działalności prowadzonej w niewielkim rozmiarze. Użycie nie może przekroczyć dotychczasowego zakresu. Inne podstawy ochrony wcześniejszego użytkownika zależą od stanu faktycznego.

Jaki zakres ochrony daje rejestracja znaku towarowego?

Rejestracja krajowego znaku towarowego daje jego właścicielowi prawo ochronne i wyłączność na zarobkowe lub zawodowe używanie znaku w Polsce w zakresie towarów i usług objętych rejestracją. Używanie znaku obejmuje między innymi oznaczanie nim towarów, oferowanie towarów i usług pod tym oznaczeniem, świadczenie usług oraz wykorzystywanie znaku w reklamie.

Uprawniony do zarejestrowanego znaku towarowego może sprzeciwić się między innymi używaniu przez inne podmioty:

  • oznaczenia identycznego z jego znakiem dla identycznych towarów lub usług;
  • oznaczenia identycznego albo podobnego do jego znaku dla identycznych lub podobnych towarów lub usług, jeżeli istnieje ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd;
  • oznaczenia identycznego albo podobnego do znaku renomowanego również dla towarów lub usług niepodobnych, gdy spełnione są dodatkowe przesłanki ustawowe.

W razie naruszenia prawa ochronnego na znak towarowy uprawniony może żądać między innymi zaniechania naruszeń, wydania bezpodstawnie uzyskanych korzyści, a przy naruszeniu zawinionym także naprawienia szkody. Przepisy przewidują jednak ograniczenia tej wyłączności, w tym przypadki dozwolonego używania oznaczeń i wyczerpanie prawa.

Jak sprawdzić dostępność znaku towarowego? e-Wyszukiwarka UPRP, TMview, eSearch plus, Madrid Monitor i Global Brand Database

W Polsce Urząd Patentowy nie odmawia rejestracji znaku towarowego tylko dlatego, że istnieje wcześniejszy podobny znak. Uprawniony z wcześniejszego prawa może wnieść sprzeciw. Jeżeli tego nie zrobi, kolizja może ujawnić się po rejestracji – w postępowaniu o unieważnienie prawa albo w sporze dotyczącym używania oznaczenia.

Tak więc, urząd bada poprawność zgłoszenia i bezwzględne podstawy odmowy, ale nie odmawia z urzędu rejestracji tylko z powodu podobnego wcześniejszego znaku. Zawiadomienie urzędu o znalezionych znakach ma charakter informacyjny.

Dlatego badanie należy przeprowadzić przed zgłoszeniem i przed większymi nakładami na wdrożenie marki. Warto sprawdzić co najmniej:

Samo wyszukanie identycznej nazwy nie wystarcza. Trzeba ocenić także podobieństwo oznaczeń i oferty, siłę wcześniejszego znaku oraz ryzyko pomyłki wśród właściwych odbiorców.

Rejestracja znaku towarowego krok po kroku

Procedura krajowa rejestracji znaku towarowego obejmuje zazwyczaj następujące etapy:

  1. badanie dostępności oznaczenia i jego zdolności rejestrowej;
  2. przygotowanie wykazu towarów i usług;
  3. złożenie zgłoszenia elektronicznie albo w postaci papierowej oraz wniesienie opłaty;
  4. badanie formalne i badanie bezwzględnych podstaw odmowy;
  5. ujawnienie informacji o zgłoszeniu, co powinno nastąpić nie później niż w terminie dwóch miesięcy od daty zgłoszenia;
  6. ogłoszenie zgłoszenia w „Biuletynie Urzędu Patentowego”;
  7. trzymiesięczny termin na wniesienie sprzeciwu;
  8. decyzja o udzieleniu prawa, jeżeli nie zachodzą przeszkody do rejestracji;
  9. wniesienie opłaty za pierwszy dziesięcioletni okres ochrony i opłaty za publikację;
  10. wpis prawa do rejestru i wydanie świadectwa ochronnego.

Do czasu wydania decyzji można wprowadzać poprawki, ale nie mogą one zmieniać istoty znaku ani rozszerzać pierwotnego wykazu towarów i usług. Jedno zgłoszenie może dotyczyć tylko jednego znaku.

Klasyfikacja nicejska i wykaz towarów oraz usług

Zakres ochrony jest związany z wykazem towarów i usług, wskazanym w zgłoszeniu. Wykaz porządkuje się według klasyfikacji nicejskiej, która obejmuje 45 klas.

Numery klas nie przesądzają jednak samodzielnie o podobieństwie towarów lub usług. Towary przypisane do różnych klas mogą zostać uznane za podobne, a pozycje należące do tej samej klasy – za niepodobne. Znaczenie ma treść wykazu i gospodarczy charakter danych towarów lub usług, a nie tylko numer klasy.

Wykazu nie można po zgłoszeniu rozszerzyć. Objęcie ochroną nowych kategorii wymaga kolejnego zgłoszenia z nową datą pierwszeństwa i nowymi opłatami. Zbyt wąski wykaz może nie odpowiadać rzeczywistemu lub planowanemu modelowi działalności. Zbyt szeroki zwiększa koszty, a po upływie pięcioletniego okresu przewidzianego na rozpoczęcie rzeczywistego używania może narazić prawo na częściowe wygaszenie.

Kto może wnieść sprzeciw wobec zgłoszenia znaku towarowego?

Sprzeciw może wnieść uprawniony do wcześniejszego znaku albo z określonego wcześniejszego prawa osobistego lub majątkowego. Termin wynosi 3 miesiące od daty ogłoszenia o zgłoszeniu i nie podlega przywróceniu. Sprzeciw musi wskazywać podstawę faktyczną i prawną, jego zakres i podlega opłacie.

Najczęściej występujące podstawy do sprzeciwu to:

  • identyczność oznaczeń i towarów lub usług;
  • podobieństwo powodujące ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd;
  • kolizja ze znakiem renomowanym;
  • naruszenie wcześniejszego prawa osobistego lub majątkowego.

Strony otrzymują 2 miesiące na ugodę; na ich zgodny wniosek okres ten można przedłużyć do 6 miesięcy. Jeżeli nie dojdzie do porozumienia, zgłaszający odpowiada na sprzeciw i w określonych przypadkach może zażądać dowodu używania wcześniejszego znaku. Pisemna zgoda uprawnionego może usunąć przeszkodę w zakresie przewidzianym w art. 133 p.w.p.

Ile kosztuje rejestracja znaku towarowego?

Podstawowe opłaty urzędowe w procedurze krajowej wynoszą:

  • zgłoszenie w jednej klasie: 450 zł w postaci papierowej albo 400 zł elektronicznie;
  • każda następna klasa w zgłoszeniu: 120 zł;
  • pierwszy dziesięcioletni okres ochrony: 400 zł za każdą klasę;
  • publikacja informacji o udzielonym prawie: 90 zł;
  • sprzeciw: 600 zł.

Elektroniczne zgłoszenie w jednej klasie kosztuje zatem łącznie 890 zł opłat urzędowych, jeżeli urząd udzieli prawa: 400 zł za zgłoszenie, 400 zł za pierwszy okres ochrony i 90 zł za publikację. Każda dodatkowa klasa zwiększa ten koszt o 520 zł.

Przedłużenie ochrony na kolejny dziesięcioletni okres wymaga wniesienia 400 zł za każdą klasę. Nie składa się w tym celu osobnego wniosku. Wystarczy prawidłowa wpłata z oznaczeniem prawa i tytułu opłaty. W razie zapłaty w dodatkowym sześciomiesięcznym terminie po wygaśnięciu podstawowego terminu opłatę podwyższa się o 30%.

W procedurze unijnej opłata za elektroniczne zgłoszenie indywidualnego znaku wynosi 850 EUR za pierwszą klasę, 50 EUR za drugą i 150 EUR za każdą klasę od trzeciej. Papierowe zgłoszenie podstawowe kosztuje 1000 EUR. Sprzeciw kosztuje 320 EUR. Nie ma odrębnej opłaty za rejestrację lub pierwszy dziesięcioletni okres ochrony.

Wynagrodzenie pełnomocnika jest odrębnym kosztem. Zgłaszający, który wykaże, że nie może ponieść pełnej opłaty za zgłoszenie krajowe, może wystąpić o częściowe zwolnienie. Pozostała część opłaty za zgłoszenie nie może być niższa niż 20% opłaty należnej (art. 226 ust. 1 p.w.p.).

Fundusz dla MŚP 2026 – zwrot części opłat za rejestrację znaku towarowego

Program SME Fund 2026 przewiduje dla mikro, małych i średnich przedsiębiorców zwrot 75% kwalifikowanych opłat za zgłoszenia znaków towarowych i wzorów w Polsce oraz w Unii Europejskiej, do łącznej kwoty 700 EUR dla tej kategorii praw. Nabór rozpoczął się 2 lutego 2026 r. Według stanu na 20 sierpnia 2026 r. bon na znaki towarowe i wzory nie jest jednak dostępny dla nowych wniosków z powodu wyczerpania przeznaczonych na niego środków; UPRP określa możliwość wnioskowania o ten bon jako czasowo wstrzymaną.

Jeżeli bon zostanie ponownie udostępniony, należy go uzyskać przed poniesieniem kosztów objętych refundacją. Dostępność środków i warunki programu mogą zmieniać się podczas naboru, dlatego przed podjęciem czynności należy sprawdzić aktualne informacje EUIPO i UPRP.

Znak krajowy czy unijny? Porównanie opcji

KryteriumZnak krajowy – UPRPZnak Unii Europejskiej – EUIPO
TerytoriumPolskawszystkie państwa UE
Opłatyzgłoszenie, a po decyzji opłata za ochronę i publikacjęjedna opłata zgłoszeniowa obejmująca pierwszy okres ochrony
Sprzeciw3 miesiące od ogłoszenia3 miesiące od publikacji
Wcześniejsze prawaprawa skuteczne w Polsceprawa skuteczne w którymkolwiek państwie członkowskim

Przy działalności wyłącznie w Polsce ochrona krajowa może wystarczyć. Znak unijny może być właściwszy przy sprzedaży lub planowanej ekspansji do kilku państw UE. Wybór powinny poprzedzić badanie dostępności, analiza kosztów i planowanego używania.

Znak UE ma jednolity charakter. Prawo wcześniejsze z jednego państwa może zablokować rejestrację w całej UE. Niekiedy zgłoszenie można przekształcić w zgłoszenia krajowe dla państw, w których przeszkoda nie występuje.

W sporze o naruszenie znaku UE zakaz obejmuje co do zasady całą UE, ale sąd powinien ograniczyć go terytorialnie, jeżeli naruszenie lub ryzyko pomyłki występuje tylko w części Unii. Poza UE ochronę można uzyskać przez zgłoszenia krajowe albo w systemie międzynarodowym WIPO.

Czas trwania ochrony i obowiązek używania znaku towarowego

Prawo ochronne na znak krajowy trwa 10 lat od daty zgłoszenia i może być przedłużane na kolejne dziesięcioletnie okresy. Opłatę za dalszy okres można wnieść w ciągu roku przed upływem ochrony, nie później niż w dniu jej upływu. Możliwa jest również zapłata w ciągu kolejnych 6 miesięcy, ale wraz z opłatą dodatkową w wysokości 30%. Ten dodatkowy termin nie podlega przywróceniu.

Rejestracja nie kończy obowiązków uprawnionego. Prawo może wygasnąć na wniosek innej osoby w odniesieniu do towarów lub usług, dla których znak nie był rzeczywiście używany przez nieprzerwany okres pięciu lat po dniu wydania decyzji o udzieleniu prawa, chyba że istnieją ważne powody nieużywania. Ciężar wykazania używania spoczywa na uprawnionym.

Znak UE również rejestruje się na 10 lat. Wniosek o przedłużenie składa się w sześciu miesiącach poprzedzających wygaśnięcie rejestracji, a obowiązek używania działa na podobnych zasadach.

Najczęstsze błędy przy rejestracji i ochronie znaku towarowego

  • Zgłoszenie oznaczenia opisowego – nazwa opisująca usługę lub cechę towaru może nie mieć zdolności odróżniającej.
  • Pominięcie badania dostępności – brak sprzeciwu nie usuwa ryzyka późniejszego unieważnienia prawa lub sporu o używanie oznaczenia.
  • Mechaniczny dobór klas – sam numer klasy nie wyznacza podobieństwa towarów i usług.
  • Zbyt wąski albo zbyt szeroki wykaz – wykazu nie można później rozszerzyć, a nadmiernie szeroka ochrona zwiększa koszty i może częściowo wygasnąć z powodu nieużywania.
  • Ograniczenie zgłoszenia do logo – znak słowno-graficzny chroni całość przedstawienia; odrębny znak słowny zwykle zapewnia bardziej elastyczną ochronę samej nazwy.
  • Zbyt późne zgłoszenie – wcześniejsze prawa osób trzecich mogą utrudnić rejestrację i wdrożenie marki.
  • Brak monitoringu – termin na sprzeciw wobec krajowego zgłoszenia wynosi trzy miesiące od ogłoszenia.

Podsumowanie

Rejestracja znaku towarowego jest odrębną decyzją prawną i biznesową. O skuteczności ochrony decydują nie tylko samo zgłoszenie, lecz także wcześniejsze badanie dostępności, zdolność odróżniająca oznaczenia, właściwie opracowany wykaz towarów i usług, wybór odpowiedniego terytorium oraz późniejsze rzeczywiste używanie znaku.

Kancelaria prowadzi badania zdolności rejestrowej, przygotowuje zgłoszenia krajowe i unijne oraz reprezentuje klientów w postępowaniach sprzeciwowych i sporach o naruszenie praw do znaków towarowych. Zapraszamy do kontaktu.

Bibliografia:

  1. Ustawa z 30 czerwca 2000 r. – Prawo własności przemysłowej, t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 1170.
  2. Kodeks cywilny, t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 795.
  3. Ustawa o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 85.
  4. Ustawa o Krajowym Rejestrze Sądowym, t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 869.
  5. Ustawa o CEIDG i Punkcie Informacji dla Przedsiębiorcy, t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 30.
  6. Rozporządzenie (UE) 2017/1001 w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej – tekst skonsolidowany.
  7. UPRP – procedura krajowa dotycząca znaków towarowych.
  8. UPRP – opłaty za ochronę i przedłużenie prawa.
  9. EUIPO – opłaty za zgłoszenie znaku UE.
  10. EUIPO – sprzeciw wobec zgłoszenia.
  11. Rozporządzenie Rady Ministrów z 29 sierpnia 2001 r. w sprawie opłat związanych z ochroną praw własności przemysłowej.
  12. EUIPO – klasyfikacja nicejska.
  13. EUIPO – SME Fund 2026.
  14. UPRP – Fundusz dla MŚP, edycja 2026.
  15. Wyrok TSUE z 12 kwietnia 2011 r., C-235/09, DHL Express France.
  16. Wyrok TSUE z 22 września 2016 r., C-223/15, combit Software.

Często zadawane pytania (FAQ)

Ustawa nie określa jednego terminu. Trzeba uwzględnić badanie, publikację i trzymiesięczny termin na sprzeciw, dlatego nawet niesporna procedura trwa co najmniej kilka miesięcy. Braki, zastrzeżenia urzędu lub sprzeciw mogą ją znacznie przedłużyć.

Tak, jako znak słowno-graficzny chroniący konkretną kompozycję. Dla ochrony nazwy niezależnie od zmieniającego się logo warto rozważyć osobny znak słowny. Każde zgłoszenie podlega odrębnej opłacie i ocenie.

Trzeba ustalić status zgłoszenia, termin i podstawę wcześniejszego prawa. Zależnie od sytuacji możliwe są sprzeciw, uwagi o bezwzględnych przeszkodach, a po rejestracji – wniosek o unieważnienie. Odrębnie mogą przysługiwać roszczenia dotyczące firmy lub nieuczciwej konkurencji. Wybór środka wymaga indywidualnej oceny.

Nie. Zakres ochrony zależy od zarejestrowanych towarów i usług, podobieństwa oznaczeń oraz ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd. Szersza ochrona przysługuje między innymi znakom renomowanym, ale wymaga spełnienia dodatkowych przesłanek.

Powiązane artykuły