Dyrektywa NIS 2
Michał Janicki 17 MIN Tag: OBSŁUGA PRAWNA FIRM
Blog

NIS 2 i nowelizacja KSC: kto podlega wpisowi do Wykazu KSC, kto składa wniosek i jakie ma obowiązki?

Nowelizacja ustawy o krajowym systemie cyberbezpieczeństwa – w skrócie: ustawy o KSC – wdraża do polskiego prawa unijną dyrektywę NIS 2. Nowe przepisy objęły znacznie więcej firm i instytucji niż dotychczas. Kto powinien złożyć wniosek o wpis do Wykazu KSC, jakich terminów trzeba pilnować, jakie obowiązki trzeba wdrożyć oraz jak ustawa o KSC łączy się z dyrektywą NIS 2 i unijnym rozporządzeniem DORA.

NIS2 i nowelizacja KSC – co warto wiedzieć?

  • Nowelizacja ustawy o KSC, wdrażająca dyrektywę NIS 2, obowiązuje od 3 kwietnia 2026 r. W większości przypadków to sama firma musi ustalić, czy podlega nowym przepisom (samoidentyfikacja).
  • Firmy i instytucje, które spełniały ustawowe warunki już 3 kwietnia 2026 r., a nie zostały wpisane z urzędu, powinny same złożyć wniosek o wpis do Wykazu KSC – najpóźniej do 3 października 2026 r.
  • Ustawa dzieli adresatów na podmioty kluczowe i podmioty ważne. O tym, do której grupy należy dany podmiot, decydują przede wszystkim: rodzaj faktycznie prowadzonej działalności, zaliczenie do załącznika nr 1 albo nr 2 do ustawy, wielkość przedsiębiorstwa oraz szczególne warunki wskazane w art. 5 ustawy.
  • To, czy firma jest podmiotem kluczowym czy ważnym, wynika zwykle wprost ze spełnienia warunków ustawowych – a nie z samego wpisu do Wykazu KSC. W niektórych sytuacjach ustawa przewiduje jednak, że o takim statusie decyduje odpowiedni organ w drodze decyzji.
  • Do najważniejszych obowiązków należą: wdrożenie systemu zarządzania bezpieczeństwem informacji (SZBI), zgłaszanie poważnych incydentów przez system S46 oraz zapewnienie, że kierownictwo firmy faktycznie wykonuje swoje obowiązki w zakresie cyberbezpieczeństwa.
  • Podmiot kluczowy może zapłacić karę do równowartości 10 mln euro albo 2% przychodów – w zależności, która kwota jest wyższa. Dla podmiotu ważnego limit to 7 mln euro albo 1,4% przychodów. W szczególnych, poważnych przypadkach kara może sięgnąć nawet 100 mln zł.

Najważniejsze terminy w związku z wdrożeniem NIS2!

TerminObowiązek / skutek
3 października 2026 r.Do tego dnia firmy, które spełniały warunki ustawowe już 3 kwietnia 2026 r. i nie zostały wpisane z urzędu, powinny złożyć wniosek o wpis.
3 kwietnia 2027 r.Mija 12 miesięcy na wdrożenie obowiązków z rozdziału 3 ustawy przez podmioty, które spełniały warunki w dniu wejścia nowelizacji w życie.
3 kwietnia 2028 r.Co do zasady mija 24 miesiące na przeprowadzenie pierwszego audytu bezpieczeństwa przez podmioty kluczowe objęte przepisami przejściowymi. Szczególne zasady dotyczą dotychczasowych operatorów usług kluczowych.
Po upływie dwóch lat od 3 kwietnia 2026 r.Organy będą mogły po raz pierwszy nałożyć większość nowych kar pieniężnych przewidzianych w przepisach przejściowych.

Kogo obejmuje nowelizacja KSC? Podmioty kluczowe i podmioty ważne

Ustawa dzieli podmioty objęte jej przepisami na dwie grupy: 

  • podmioty kluczowe,
  • podmioty ważne. 

Żeby ustalić, do której grupy należy dana firma czy instytucja, trzeba łącznie sprawdzić cztery rzeczy:

  1. Jaką działalność podmiot faktycznie prowadzi?
  2. Czy jego sektor, podsektor i rodzaj działalności znajduje się w załączniku nr 1 albo nr 2 do ustawy?
  3. Jaka jest wielkość przedsiębiorstwa?
  4. Czy nie zachodzą szczególne warunki wskazane w art. 5 ustawy?

Kod PKD (Polska Klasyfikacja Działalności) widniejący w rejestrze może być dobrym punktem wyjścia do analizy, ale sam w sobie o niczym nie przesądza. Liczy się to, czym firma faktycznie się zajmuje – jakie usługi realnie świadczy i jakie zadania wykonuje.

Załącznik nr 1 obejmuje m.in.:

  • energetykę, 
  • transport, 
  • bankowość, 
  • infrastrukturę rynków finansowych, 
  • ochronę zdrowia, 
  • wodę pitną, 
  • ścieki, 
  • infrastrukturę cyfrową, 
  • zarządzanie usługami ICT, 
  • komunikację elektroniczną, 
  • podmioty publiczne,
  • przestrzeń kosmiczną. 

Załącznik nr 2 obejmuje z kolei m.in.:

  • pocztę i usługi kurierskie, 
  • gospodarkę odpadami, 
  • chemikalia, 
  • żywność, 
  • wybrane rodzaje produkcji, 
  • dostawców usług cyfrowych,
  • organizacje badawcze.

W podstawowym modelu zidentyfikowanie, czy firma jest podmiotem ważnym, czy kluczowym wygląda tak:

  • firma z załącznika nr 1, która jest większa niż średnie przedsiębiorstwo, jest podmiotem kluczowym;
  • firma z załącznika nr 1, która mieści się w progach średniego przedsiębiorstwa i nie jest już podmiotem kluczowym, jest zwykle podmiotem ważnym;
  • firma z załącznika nr 2, która osiąga lub przekracza progi średniego przedsiębiorstwa i nie jest podmiotem kluczowym, jest zwykle podmiotem ważnym.

Od tego schematu jest jednak sporo wyjątków. Art. 5 ustawy przewiduje sytuacje, w których podleganie ustawie nie zależy od wielkości firmy, opiera się na innych, szczególnych progach, albo wynika z decyzji właściwego organu.

Jak ustalić wielkość przedsiębiorstwa na potrzeby kwalifikacji do KSC?

Ustalenie wielkości przedsiębiorstwa to więcej niż sprawdzenie, czy firma zatrudnia 50 osób albo ma 10 mln euro obrotu – to zbyt duże uproszczenie. 

Zgodnie z załącznikiem I do rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014, do kategorii mikro, małych i średnich przedsiębiorstw (w skrócie: MŚP) należą firmy, które zatrudniają mniej niż 250 osób i mają roczny obrót nieprzekraczający 50 mln euro lub roczną sumę bilansową nieprzekraczającą 43 mln euro.

  • Małe przedsiębiorstwo to firma zatrudniająca mniej niż 50 osób, której roczny obrót lub suma bilansowa nie przekracza 10 mln euro. 
  • Mikroprzedsiębiorstwo zatrudnia mniej niż 10 osób, a jego roczny obrót lub suma bilansowa nie przekracza 2 mln euro. 
  • Średnie przedsiębiorstwo to każda firma z kategorii MŚP, która nie jest ani mikro-, ani małym przedsiębiorstwem.

Przy liczeniu wielkości przedsiębiorstwa trzeba doliczyć też odpowiednią część danych firm partnerskich oraz dane firm powiązanych – nie patrzy się więc wyłącznie na jedną spółkę z osobna. 

Uwaga!

Ustawa przewiduje od tego wyjątek: gdy progi są przekroczone dopiero po doliczeniu tych danych, a system informacyjny firmy działa niezależnie od systemów firm partnerskich lub powiązanych (albo usługi nie są świadczone wspólnie), wyjątek ten może mieć zastosowanie. Każdy taki przypadek wymaga jednak odrębnej analizy.

Czy mikro- lub mały przedsiębiorca może podlegać ustawie o KSC?

Tak, może. Na przykład dostawca usług zarządzanych w zakresie cyberbezpieczeństwa jest podmiotem kluczowym, jeśli tylko spełnia wymogi choćby dla małego przedsiębiorcy. Mikro- i mali przedsiębiorcy działający w komunikacji elektronicznej są z kolei podmiotami ważnymi. Ustawa obejmuje też inne kategorie podmiotów niezależnie od ich wielkości albo według odrębnych, szczególnych kryteriów.

Mały podmiot może też odczuć skutki ustawy o KSC pośrednio. Podmioty kluczowe i ważne muszą zarządzać ryzykiem w swoim łańcuchu dostaw, dlatego wymogi dotyczące bezpieczeństwa, audytów, zgłaszania zdarzeń czy współpracy mogą pojawić się w umowach z ich dostawcami. Samo przyjęcie takich zobowiązań umownych nie sprawia jednak, że dostawca automatycznie staje się podmiotem kluczowym albo ważnym.

Wniosek o wpis do Wykazu KSC: terminy i tryb składania

Firma, która spełniała warunki ustawowe już 3 kwietnia 2026 r. i nie została wpisana z urzędu, powinna złożyć elektroniczny wniosek przez aplikację „Wykaz KSC” – zgodnie z harmonogramem Ministra Cyfryzacji i nie później niż 3 października 2026 r. Firmy, które spełnią te warunki później, mają zwykle sześć miesięcy od dnia ich spełnienia na złożenie wniosku. Z kolei podmioty wpisane z urzędu nie składają wniosku od zera – uzupełniają jedynie brakujące dane, w terminie wskazanym w wezwaniu, które otrzymają.

Status podmiotu kluczowego albo ważnego wynika zwykle wprost ze spełnienia warunków ustawowych – sam wpis do Wykazu KSC niczego tu nie tworzy, a jedynie to potwierdza (prawnicy nazywają to brakiem charakteru konstytutywnego). Ustawa przewiduje jednak też sytuacje, w których o takim statusie decyduje właściwy organ w drodze decyzji – w szczególności na podstawie art. 7l i 7m. Innymi słowy: brak wpisu nie oznacza, że firma nie podlega obowiązkom z ustawy.

Jeśli zmienią się dane wskazane w art. 7 ust. 2 pkt 1-18 ustawy, wniosek o zmianę wpisu trzeba złożyć w ciągu 14 dni od takiej zmiany. Po uzyskaniu wpisu podmiot zaczyna korzystać z systemu S46 – elektronicznej platformy zgłoszeniowej i komunikacyjnej krajowego systemu cyberbezpieczeństwa. Wpis to też pierwszy krok do uzyskania dostępu do platformy S46 Cyber Hub.

Obowiązki podmiotów kluczowych i ważnych: wdrożenie SZBI i wyznaczenie osób kontaktowych

Zasadniczo każdy podmiot kluczowy albo ważny musi wdrożyć system zarządzania bezpieczeństwem informacji – w skrócie: SZBI – w tych systemach informacyjnych, które mają wpływ na świadczenie jego usługi. 

Ustawa przewiduje jednak wyjątki dla niektórych grup podmiotów: podmiot ważny będący podmiotem publicznym oraz część podmiotów szkolnictwa wyższego stosuje system spełniający wymagania z załącznika nr 4 do ustawy, a podmioty z sektora bankowości i infrastruktury rynków finansowych muszą dodatkowo uwzględnić art. 8i ustawy oraz unijne rozporządzenie DORA. 

SZBI obejmuje w szczególności:

  • systematyczne szacowanie ryzyka oraz wdrażanie odpowiednich, proporcjonalnych środków technicznych i organizacyjnych;
  • zarządzanie incydentami, ciągłością działania, planami awaryjnymi i odtwarzaniem działalności po awarii;
  • bezpieczeństwo łańcucha dostaw oraz bezpieczeństwo nabywania, rozwoju, utrzymania i eksploatacji systemów;
  • zarządzanie podatnościami i aktywami, kontrolę dostępu, kryptografię i szyfrowanie, a tam gdzie to zasadne – uwierzytelnianie wieloskładnikowe;
  • cyberhigienę i edukację personelu, monitorowanie systemów oraz dokumentowanie i ocenę skuteczności przyjętych rozwiązań.

Niezależnie od obowiązków związanych z SZBI, podmiot musi też wyznaczyć zwykle co najmniej dwie osoby odpowiedzialne za kontakt z innymi podmiotami krajowego systemu cyberbezpieczeństwa. Mikro- i mali przedsiębiorcy oraz podmiot ważny będący podmiotem publicznym mogą wyznaczyć tylko jedną taką osobę.

Osoba, która ma wykonywać zadania z art. 8 lub art. 11 ustawy, musi najpierw przedstawić zaświadczenie z Krajowego Rejestru Karnego, potwierdzające niekaralność za przestępstwa przeciwko ochronie informacji. Ten wymóg uznaje się za spełniony też wtedy, gdy dana osoba ma ważne poświadczenie bezpieczeństwa uprawniające do dostępu do informacji niejawnych o klauzuli „poufne” lub wyższej.

Samo spisanie procedur na papierze nie wystarczy. Żeby mówić o zgodności z ustawą, przyjęte środki trzeba faktycznie wdrożyć, stosować, monitorować, testować i okresowo sprawdzać, czy nadal działają.

Zgłaszanie incydentów poważnych: terminy i tryb przez system S46

Poważny incydent zgłasza się zwykle przez system S46 do właściwego CSIRT sektorowego – czyli zespołu reagowania na incydenty bezpieczeństwa komputerowego (z ang. Computer Security Incident Response Team) działającego dla danego sektora. Dopóki nie zostanie ogłoszony komunikat o tym, że dany CSIRT sektorowy osiągnął zdolność operacyjną, zgłoszenie trafia zamiast tego do CSIRT MON, CSIRT NASK albo CSIRT GOV – w zależności, który z nich jest właściwy. 

Dopiero od dnia po opublikowaniu takiego komunikatu zgłoszenia idą do CSIRT sektorowego, z uwzględnieniem szczególnych zasad dla zespołów, które stały się CSIRT sektorowymi z dniem wejścia nowelizacji w życie.

Najważniejsze terminy zgłoszeń wyglądają tak:

  • wczesne ostrzeżenie – niezwłocznie, nie później niż w ciągu 24 godzin od wykrycia poważnego incydentu;
  • zgłoszenie incydentu poważnego – niezwłocznie, nie później niż w ciągu 72 godzin od jego wykrycia;
  • sprawozdanie okresowe z obsługi incydentu – na wniosek właściwego CSIRT sektorowego;
  • sprawozdanie końcowe – nie później niż w ciągu miesiąca od dnia zgłoszenia poważnego incydentu.

Jeśli obsługa incydentu nie zakończy się w terminie przewidzianym na sprawozdanie końcowe, podmiot składa najpierw sprawozdanie z postępu, a potem – nie później niż w ciągu miesiąca od zakończenia obsługi incydentu – sprawozdanie końcowe. Dla niektórych kategorii podmiotów ustawa przewiduje odmienne zasady.

Zgłoszenie incydentu przez S46 nie zastępuje innych wymaganych zawiadomień – w szczególności tych wynikających z RODO, DORA, Prawa komunikacji elektronicznej, przepisów sektorowych albo zawartych umów.

Odpowiedzialność kierownictwa za wdrożenie obowiązków cyberbezpieczeństwa

Za to, czy podmiot wykonuje swoje obowiązki w zakresie cyberbezpieczeństwa, odpowiada jego kierownik. To on podejmuje decyzje o:

  • przygotowaniu, 
  • wdrażaniu, 
  • stosowaniu, 
  • przeglądzie,
  • nadzorze nad SZBI. 

Kierownik też planuje na to odpowiednie środki finansowe, przydziela zadania i pilnuje ich wykonania, dba o świadomość personelu oraz o to, żeby podmiot działał zgodnie z przepisami i wewnętrznymi regulacjami. Kierownik oraz osoba, której powierzono jego obowiązki w zakresie cyberbezpieczeństwa muszą też raz w roku kalendarzowym przejść udokumentowane szkolenie.

Jeśli funkcję kierownika pełni organ wieloosobowy (np. zarząd) i nie wyznaczono w nim osoby odpowiedzialnej, odpowiadają wszyscy jego członkowie. Powierzenie części albo wszystkich obowiązków innej osobie nie zdejmuje odpowiedzialności z kierownika. Ustawa przewiduje też osobiste kary pieniężne dla kierownika, a w przypadku podmiotu kluczowego i po spełnieniu ustawowych warunków – nawet czasowy zakaz pełnienia funkcji zarządczych.

KSC a DORA: obowiązki podmiotów z sektora bankowości i rynków finansowych

Dla podmiotów kluczowych i ważnych z sektora bankowości oraz infrastruktury rynków finansowych art. 8i ustawy o KSC wyłącza część przepisów o SZBI i o zgłaszaniu poważnych incydentów. W tych obszarach kluczowe znaczenie ma unijne rozporządzenie DORA. 

To jednak nie oznacza, że takie podmioty w ogóle nie podlegają ustawie o KSC – nadal obowiązują je przepisy wyraźnie wskazane w art. 8i, dotyczące m.in. kwalifikacji podmiotu, Wykazu KSC, części zasad zarządzania ryzykiem, osób kontaktowych, współpracy przy obsłudze incydentów oraz dostawców wysokiego ryzyka.

Kary za naruszenie obowiązków wynikających z ustawy o KSC

Kara pieniężna dla podmiotu kluczowego nie może zwykle przekroczyć równowartości 10 mln euro albo 2% przychodów z działalności gospodarczej osiągniętych w roku obrotowym poprzedzającym wymierzenie kary – w zależności, która kwota jest wyższa. Kara nie może być niższa niż 20 tys. zł.

Kara pieniężna dla podmiotu ważnego nie może przekroczyć równowartości 7 mln euro lub 1,4% przychodów z działalności gospodarczej osiągniętych w roku obrotowym poprzedzającym wymierzenie kary. W tym przepisie ustawa nie przewiduje już zasady „kwoty wyższej”. Kara nie może być niższa niż 15 tys. zł. Kierownik może dodatkowo podlegać odrębnej karze osobistej.

Jeżeli naruszenie powoduje łącznie: bezpośrednie i poważne zagrożenie cybernetyczne dla obronności, bezpieczeństwa państwa, bezpieczeństwa i porządku publicznego albo życia i zdrowia ludzi, oraz ryzyko poważnej szkody majątkowej lub poważnych utrudnień w świadczeniu usług – organ właściwy może nałożyć karę w wysokości do 100 mln zł.

Kary wskazane w art. 73 ust. 1-4, art. 73a-73c oraz art. 76b będzie można nałożyć po raz pierwszy dopiero po upływie dwóch lat od dnia wejścia nowelizacji w życie. To odroczenie nie dotyczy szczególnej kary z art. 73 ust. 5, która może wynieść do 100 mln zł.

Jak przygotować podmiot do wdrożenia obowiązków z NIS2? (checklista)?

Przygotowanie podmiotu do nowych obowiązków można podzielić na kilka etapów.

  1. Przeprowadzenie i udokumentowanie analizy, czy podmiot spełnia warunki uznania go za podmiot kluczowy albo ważny.
  2. Sprawdzenie, czy podmiot został wpisany z urzędu, a jeśli nie – należy złożyć wniosek o wpis do Wykazu KSC.
  3. Przeprowadzenie analizy ryzyka oraz analizy luk między obecnymi rozwiązaniami a wymaganiami ustawy.
  4. Określenie zakresu odpowiedzialności kierownictwa oraz składu i zadania zespołu wdrożeniowego.
  5. Opracowanie, wdrożenie i przetestowanie SZBI oraz procedur wykrywania, obsługi i zgłaszania incydentów.
  6. Weryfikacja umowy z dostawcami i klientami, ze szczególnym naciskiem na bezpieczeństwo łańcucha dostaw.
  7. Zapewnienie dostęp do systemu S46, wyznaczyć osoby kontaktowe i przeszkolenie personelu.
  8. W przypadku podmiotu kluczowego – przygotowanie organizacji i dokumentacji pod kątem obowiązkowego audytu bezpieczeństwa.

Błąd na etapie samoidentyfikacji rzutuje na wszystkie kolejne kroki. Dlatego analiza nie powinna ograniczać się do kodów PKD ani do danych jednej spółki z osobna – trzeba zbadać też strukturę grupy, powiązania kapitałowe, faktycznie prowadzoną działalność i sposób wykorzystywania systemów informacyjnych.

Podsumowanie

Podmioty, które spełniały warunki ustawowe już 3 kwietnia 2026 r. i nie zostały wpisane z urzędu, powinny złożyć wniosek o wpis do Wykazu KSC do 3 października 2026 r. Sam wniosek albo sam wpis to jednak dopiero początek – nie kończy procesu dostosowania do ustawy. Podmioty objęte przepisami przejściowymi powinny zrealizować obowiązki z rozdziału 3 ustawy w ciągu 12 miesięcy od wejścia nowelizacji w życie, czyli do 3 kwietnia 2027 r.

Kancelaria pomaga przedsiębiorcom i podmiotom publicznym ustalić, czy podlegają przepisom ustawy o KSC, przygotować wniosek o wpis, przeanalizować umowy i ryzyko, opracować dokumentację oraz zorganizować cały proces dostosowania do ustawy o KSC i – tam gdzie to potrzebne – do DORA.

Bibliografia

Bibliografia

  1. Ustawa z dnia 5 lipca 2018 r. o krajowym systemie cyberbezpieczeństwa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 20 ze zm., w szczególności Dz.U. z 2026 r. poz. 252 i 815).
  2. Ustawa z dnia 23 stycznia 2026 r. o zmianie ustawy o krajowym systemie cyberbezpieczeństwa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2026 r. poz. 252).
  3. Ustawa z dnia 29 maja 2026 r. o zmianie ustawy o zarządzaniu kryzysowym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2026 r. poz. 815).
  4. Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/2555 z dnia 14 grudnia 2022 r. w sprawie środków na rzecz wysokiego wspólnego poziomu cyberbezpieczeństwa na terytorium Unii, zmieniająca rozporządzenie (UE) nr 910/2014 i dyrektywę (UE) 2018/1972 oraz uchylająca dyrektywę (UE) 2016/1148 (dyrektywa NIS 2) (Dz.Urz. UE L 333 z 27.12.2022, s. 80).
  5. Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/2554 z dnia 14 grudnia 2022 r. w sprawie operacyjnej odporności cyfrowej sektora finansowego i zmieniające rozporządzenia (WE) nr 1060/2009, (UE) nr 648/2012, (UE) nr 600/2014, (UE) nr 909/2014 oraz (UE) 2016/1011 (DORA) (Dz.Urz. UE L 333 z 27.12.2022, s. 1).
  6. Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2024/2690 z dnia 17 października 2024 r. ustanawiające zasady stosowania dyrektywy (UE) 2022/2555 w odniesieniu do wymogów technicznych i metodycznych dotyczących środków zarządzania ryzykiem w cyberbezpieczeństwie oraz doprecyzowujące przypadki, w których incydent uznaje się za poważny w odniesieniu do dostawców usług DNS, rejestrów nazw TLD, dostawców usług chmurowych, dostawców usług ośrodka przetwarzania danych, dostawców sieci dostarczania treści, dostawców usług zarządzanych, dostawców usług zarządzanych w zakresie bezpieczeństwa, dostawców internetowych platform handlowych, wyszukiwarek internetowych i platform usług sieci społecznościowych oraz dostawców usług zaufania (Dz.Urz. UE L, 2024/2690, 18.10.2024).
  7. Rozporządzenie Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznające niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu (Dz.Urz. UE L 187 z 26.06.2014, s. 1), załącznik I.

Często zadawane pytania (FAQ)

Podmioty, które spełniały warunki ustawowe 3 kwietnia 2026 r. i nie zostały wpisane z urzędu, powinny złożyć wniosek do 3 października 2026 r. Te, które spełnią warunki później, mają zwykle sześć miesięcy od dnia ich spełnienia.

Nie. Obowiązki wynikają zwykle ze spełnienia warunków ustawowych, a nie z samego wpisu. Brak wpisu do Wykazu KSC nie oznacza więc, że podmiot nie podlega ustawie. Ustawa przewiduje też przypadki, w których o statusie podmiotu kluczowego albo ważnego decyduje właściwy organ w drodze decyzji.

Tak. Dostawca usług zarządzanych w zakresie cyberbezpieczeństwa, który spełnia choćby wymogi dla małego przedsiębiorcy, jest podmiotem kluczowym, a mikro- i mali przedsiębiorcy komunikacji elektronicznej są podmiotami ważnymi. Mały podmiot może też odczuć skutki ustawy pośrednio – przez wymagania, jakie podmioty kluczowe i ważne nakładają na swoich dostawców w ramach zarządzania ryzykiem w łańcuchu dostaw.

Wczesne ostrzeżenie trzeba przekazać nie później niż w ciągu 24 godzin od wykrycia poważnego incydentu, a samo zgłoszenie – nie później niż w ciągu 72 godzin od jego wykrycia. Sprawozdanie końcowe składa się zwykle nie później niż w ciągu miesiąca od zgłoszenia.

Podmiot kluczowy może zapłacić karę do równowartości 10 mln euro albo 2% przychodów – w zależności, która kwota jest wyższa – ale nie mniej niż 20 tys. zł. Podmiot ważny zapłaci maksymalnie równowartość 7 mln euro albo 1,4% przychodów, ale nie mniej niż 15 tys. zł. W szczególnie poważnych przypadkach organ właściwy może nałożyć karę do 100 mln zł.

Powiązane artykuły